Sünnet ve Hadis'i Şerifler

Resûl-i Ekrem (S.A.V.) buyurur. "İblis yeryüzüne indiği zaman -allah'u Teâlâ'ya:

- Yâ Rab, beni kovdun ve yeryüzüne gönderdin. O halde bana bir mesken ver, dedi.

allah'u Teâlâ:

- Meskenin hamamdır buyurdu.

- Bana oturacağım bir toplantı yeri ver.

- Toplantı yerin sokak başları ile çarşı ve pazarlardır.

- Bana yemek ver.

- Yemeğin, Besmelesiz yenen yemeklerdir.

- Bana içecek ver.

- Keyif veren her içki senin içeceğindir.

- Bana bir dellâl ver.

- Bütün çalgılar senin dellâlindir.

- Bana okunacak bir şey ver.

Peygamberimiz çok mütevazı idi. Misafirlerine bizzat kendisi hizmet eder, ikramda bulunurdu. Bir gün çölden biri gelip,Kim bu insanların büyüğü diye sordu.

[img]http://www.islamkent.com/images/30.jpg[/img]

Allah ile Kulu Arasındaki Taksim

Allah Teâlâ buyurdu ki: "Ben namazı kulumla kendi aramda iki kısma böldüm, yarısı bana ait, yarısı da ona. Kuluma istediği verilmiştir.

Kul: "elhamdu lillâhi rabbil-âlemîn" deyince, Azîz ve Celîl olan Allah: "Kulum bana hamdetti" der. "er-rahmânir-rahîm" deyince, Allah: "Kulum beni övdü" der. "mâlik-i yevmid-dîn" deyince, Allah: "Kulum beni büyükledi" der.

"Yalnız sana ibadet eder, yalnız senden yardım isteriz" deyince, Allah: "Bu benimle kulum arasındadır, kuluma istediğini verdim" der.

Peygamber Efendimizin Kur'andan sonraki en büyük mucizesi, bizzat kendisiydi. Çünkü O'nun sahip olduğu yüksek ahlâk her konuda kendini gösteriyor, dost ve düşman bütün insanlar tarafından tartışmasız şekilde kabul ediliyordu.
Efendimiz, hiçbir insanın sahip olmadığı özelliklere sahipti.
Peygamberimizin mübarek eşi olan Hz. Ayşe validemizin ve büyük sahabilerden İbn-i Abbas'ın bildirdiğine göre, Efendimiz gündüz vakitlerinde, yani aydınlıkta nasıl görüyorsa; gece karanlığında da öyle görürdü.
Peygamberimiz, kedileri çok seven bir sahabisine, "Kedi Babası" mânasına gelen Ebu Hureyre ismini vermiş ve bu sahabiye: "Ben arkamdan da görürüm" demişti. Yani Peygamberimiz, başının arkasında da gözleri varmış gibi görüyordu.

UNUTULAN SÜNNETLER!!!!!!!!!

Müsafeha etmek(iki mümin karşılaştıkları zaman toka yaparak salavat
okumaları)...

Kıymetsiz yerlere girerken sol ayakla girilip, sağ ayakla çıkılması
(dalgınlık hali başka)...

Mübah olan yerlere sağ ayakla girilip sağ ayakla...

çıkılması( oda,taksi,dükkanv.s . )...

Namazları başı açık kılmamak...

Abdestte ayakları üç defa yıkamak...

Yolculukta arkadaşlarından birini reis seçmek...

Ölen kimsenin kılmadığı namazlar için iskatın yapılması için vasiyet etmesi...

İstişare etmek...

Sakal ve bıyık bırakmak...

http://beta.ankebut.net/files/video/belgeseller/Risale-i_Nurdan_Damlalar-01_Hazret-i_Muhammed_SAV.rar
bediüzzaman dan hz muhammed

''Size amellerinizin en hayırlısını,Rabbiniz katında en temiz olanını, Derecenizi en çok yükseltenini,altın ve gümüş infak etmekten,düşmanla karşılaşıp onları öldürmenizden veya onlarla savaşırken şehit düşmenizden daha hayırlı olanını haber vereyimmi?Bu amel ALLAH(c.c.) tealayı zikretmektir...''

Essalâtu vesselâmu aleyke Yâ Rasûlallâh...

Allah Rasûlü Hazret-i Muhammed (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) buyurdular ki:

"Ümmetim yağmur gibidir, evveli mi, ahiri mi daha hayırlıdır bilinemez."

Tirmizi

Kalbini mi yardın ki?!

Üsâme bin Zeyd radıyallahu anh şöyle anlatıyor::

Resûlullah aleyhisselâm bir seriyye (dört'yüz kişiden fazla olmayan askerî kuvvet) halinde bizi bazı kabilelere gönderdi. Onlar da bizim gelişimizden haberdar olarak kaçtılar. Biz kendilerinden birisine yetiştik. Onu yakalayınca, «La ilahe illallah = Allah'tan başka ilâh yoktur» deyiverdi. Fakat biz kendisini öldürünceye kadar dövdük. Gelince bu hadiseyi Peygamber aleyhisselâma anlattım. Allah'ın Resulü:

"Kıyamet gününde,bu tevhid kelimesi karşılığında sana kim yardımcı olacak?" dedi. Ben:

Peygamber Efendimizin (s.a.v.) İsimleri

Muhammed aleyhisselam efendimizin 400’e yakın ismi Mevahib-i ledünniyye'de vardır. Bunlardan bir kısmının manası alfabetik olarak kısaca şöyle:

Abdullah: Allah’ın kulu.
Âbid: Kulluk eden, ibadet eden.

Âdil: Adaletli, doğru, doğruluktan, haktan ayrılmayan.
Ahmed: En çok övülmüş, sevilmiş.

Ahsen: En güzel.
Alî: Çok yüce.

Âlim: Bilgin, bilen.
Allâme: Çok bilgili.

Âmil: İşleyici; iş ve hareket adamı.
Aziz: Çok yüce, çok şerefli.

Beşîr: Müjdeleyici.
Burhan: Sağlam delil.